Żegnaj Panie Prezydencie!


Szok, niedowierzanie, rozpacz…Brak słów! Śmierć Pana  Prezydenta Pawła Adamowicza pogrążyła nie tylko Gdańsk w głębokiej żałobie. Na Długi Targ  i cały Trakt Królewski w poniedziałek 14 stycznia 2019 roku przybyły wieczorem tysiące mieszkańców miasta. Cisza, skupienie i napięcie towarzyszyły temu żałobnemu spotkaniu. W ciszy wysłuchano słów przyjaciela Pawła Adamowicza – Donalda Tuska, w ciszy zapalano znicze. Ta cisza dzwoniła rozpaczą. Pod sceną, na której został zamordowany Prezydent Gdańska składano kwiaty, a pełgające światełka z ogromnego kręgu zniczy zatrzymywały tych, którzy wchodzili i wychodzili przez Złotą Bramę na ulicę Długą.

Prezydent Paweł Adamowicz wygrał jesienne wybory samorządowe. Wybrali Go gdańszczanie, zaufali Mu po raz kolejny, powierzyli miasto, które zmieniło się w ostatnich kilkunastu latach niebywale. Doceniali to mieszkańcy, a szczególnie Gdańskiem zachwycali się turyści z całego świata.

Mord na scenie w czasie 27 finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, kiedy wypuszczano Światełko do Nieba, zakłócił nasze poczucie bezpieczeństwa. Napięcie społeczne generowane bezlitośnie od kilku lat, brak empatii i  wzajemnego zrozumienia, ów nakręcany „przemysł nienawiści” tym razem najmocniej dotknęło nas w Gdańsku. Trudno o tym  mówić i pisać spokojnie.

Żegnaj Panie Prezydencie, żegnaj Człowieku, któryś Gdańsk zawsze traktował jak najważniejszą i najdroższą wspólnotę. Żegnaj Osobo, dla której nasze miasto było głównym i najważniejszym wyzwaniem zawodowym. Gdańsk był Panie Prezydencie Pana Ideą, niekończącym się marzeniem i potrafił Pan o Gdańsku mówić i pisać z nieukrywaną dumą i miłością. Miasto to ludzie i nas się Pan nie bał. Chodził ulicami, rozmawiał, czasami spierał się nawet dynamicznie, ale zawsze z wielką kulturą i osobistym barometrem tolerancji.

Dziękujemy za te dobre, długie lata. Słowa wydają się małe i niewystarczające, by oddać naszą wdzięczność, ale też niepokój, rozpacz, trwogę i żal.

Żegnaj Prezydencie! A to co zdążył Pan powiedzieć – na dwie minuty przed zamachem – niech będzie zapamiętane:

Gdańsk jest szczodry. Gdańsk dzieli się dobrem. Gdańsk chce być miastem solidarności. (…)To jest cudowny czas dzielenia się dobrem.
Jesteście kochani. Gdańsk jest najcudowniejszym miastem na świecie.